Hoe het allemaal begon…

Gert-Jan 's zoektocht: Hoe het allemaal begon...

1999: Gert-Jan stuit op dichte deuren

Dierenarts Gert-Jan de Leeuw is verbaasd dat de producenten van het diervoer dat hij zijn patiënten aanbiedt niet willen zeggen wat er precies in hun voer zit. Ook na aandringen krijgt hij geen bevredigend antwoord. Sterker nog: de deur slaat met een klap dicht!

2000: Gert-Jan gaat op onderzoek uit 

Tussen al het mooie werk als dierenarts door, gaat Gert-Jan verder op zoek naar informatie over voeding en over misstanden rondom de veiligheid van voer. Er is zoveel informatie dat Gert-Jan er een hele kluif aan heeft om erachter te komen wat indianenverhalen zijn en wat er echt aan de hand is. 

2002: De ontdekking van Acrylamide

Gert-Jan leest over de ontdekking van de stof acrylamide. Een kankerverwekkend goedje dat in voedsel gevormd wordt bij hoge temperaturen. Gert-Jan weet inmiddels ook dat bij het maken van diervoer nóg meer kankerverwekkende stoffen (HCA’s) ontstaan en hele hoge temperaturen (>250°C) worden gebruikt!

2003: Gert-Jan en de Duitse journalist Werner Schmitz

In mei 2003 ziet Gert-Jan op televisie de documentaire van journalist Werner Schmitz van het Duitse weekblad Stern: Ein Tierisches Geschäft. Werner probeert 3 maanden lang om de grootste voerfabriek in Duitsland binnen te komen. Zijn enige vraag: wat zit er eigenlijk in jullie blikje voer? En met Werner gebeurt hetzelfde als met Gert-Jan: hij krijgt geen antwoord!

2007: The Heatox-project

Gert-Jan schrikt van de uitkomst van een onderzoek dat is uitgevoerd door een aantal gerenommeerde instituten uit Europa: The Heatox-Project. Tijdens het onderzoek ontdekten de wetenschappers, behalve de al bekende stoffen zoals acrylamide, nog zo’n 50 verdachte stoffen die gevormd worden bij het verhitten van voedsel. 

2008-2012: Zo kan het niet langer!

Uit alle wetenschappelijk onderzoeken die hiernaar zijn gedaan blijkt glashelder: er worden stoffen in diervoeding aangetroffen die ronduit slecht zijn voor de gezondheid van honden en katten. Én het blijkt dat de vorming en toevoeging van deze stoffen voorkomen kan worden! Eind 2012 besluit Gert-Jan: nu is het genoeg. Zo kan het niet langer. 

2013: Het transparantie-plan

“Als alle diervoederproducenten nu eens volledig transparant moeten zijn over hun voer,” denkt Gert-Jan, “dán kunnen ze niets meer verborgen houden. En zal de producent zich nog maar door één ding laten leiden: de voedselveiligheid! Dan kan ik zien wat er precies in zit en mijn klanten ook” denkt Gert-Jan, “moeilijker is het niet!”

2015: Er is nog geen klap veranderd!

De Keuringsdienst van Waarde doet het onderzoek van Werner uit 2003 nog eens dunnetjes over. Het resultaat? Er is nog geen KLAP veranderd!

2016: Gert-Jan wil bewijzen dat het kan

De knappe koppen van de Universiteit Utrecht zijn het er over eens: als je iets voor elkaar wilt krijgen, moet je zelf het goede voorbeeld geven. Dus besluit Gert-Jan om het meest transparante voer te gaan maken van de hele wereld. Hét bewijs dat het kan!

2018: Health Petfood ziet het licht

Het duurde even, maar in juni 2018 was het zover: de eerste zakken Health Petfood rollen van de band. Met recht een product om trots op te zijn.

2019: Gert-Jan en zijn collega’s

Steeds meer collega’s van Gert-Jan omarmen de transparantie van Health Petfood. Ook zij vinden dat het normaal moet zijn dat zij weten wat zij hun patiënten aanbieden! En nog belangrijker: ook zij eisen meer transparantie van de diervoederfabrikanten. Samen zijn we op de goede weg!

2020: De hondenbaasjes grijpen de macht

Steeds meer hondenbaasjes zijn zich ervan bewust dat transparantie de juiste weg is naar veiligere en gezondere voeding. Zij vragen volledige transparantie van de voerfabrikanten. En als die niet willen meewerken? Nou, dan slaan de hondenbaasjes steeds vaker de deur dicht!

Samen maken we alle diervoeding écht veilig en gezond. Doe je mee?

0
Je winkelmandje